ماورای زمین وجهان
فضاپیمای کاسینی اخیرا این تصویر از حلقه G زحل را ثبت کرده است که یک کمان درخشان از ماده را نشان می دهد.این فضاپیما همچنین تصاویری از اقمار میماس و کالیپسو گرفته است که در زیر می بینید. در تصویر فوق که در فاصله ی 1.2 میلیون کیلومتری زحل گرفته شده ، درخشندگی پراکنده شده ی سمت چپ تصویر ، طبیعت گسترده ی این حلقه ی کمرنگ و تیره را نشان می دهد. این در واقع منظره ای است که نور خورشید به حلقه ها تابیده است.در طول زمان نور دهی این تصویر ، حلقه بر خلاف جهت ستارگان زمینه حرکت کرده است و همین منجر به ثبت رد ستارگان شده است. دانشمندان و مهندسان ماموریت کاسینی در حال آماده سازی این فضاپیما برای نزدیک شدن به قمر انسلادوس در 9 اکتبر می باشند. از هفت هدف از پیش تعیین شده ، این دومین باری است که کاسینی به دیدار انسلادوس می رود و قصد دارد ذرات و سطح آن را مورد بررسی و اندازه گیری قرار دهد. دانشمندان فضاپیمای کاسینی تصور می کنند ، کمان درخشان حلقه G حاوی ذرات یخی نسبتا بزرگ می باشد که توسط نیروی گرانشی و مداری قمر میماس در این مکان قرار گرفته است.برخورد خرده شهابسنگ ها با ذرات بزرگ ، ذرات کوچکتر و غباری را ایجاد می کند که موجب درخشندگی این کمان می شود.پلاسمای موجود در میدان مغناطیسی عظیم این سیاره به سمت این کمان به طور پیوسته حرکت می کند و با بیرون کشیدن مواد عالی ، موجب ایجاد حلقه ی G می شود.کمان حلقه ؛ زحل را در امتداد لبه ی داخلی حلقه یG دور می زند. این ها تصاویر گرفته شده از قمر میماس ، کالیپسو و حلقه های زحل می باشند:
لباس فضانوردان چینی پیش از ماموریت فضایی جدید ازمایش شد. فضاپیمای سرنشین دار شن جوی 7 چین با موشک حامل اف چان جن 2 در اکتبر سال 2008 پرتاب خواهد شد. فضانوردان چین برای نخستین بار پیاده روی در فضا را تجربه خواهند کرد.
به گفته این سخنگو وزن این لباس حدود یک صد و بیست کیلوگرم و هزینه تولید آن حدود سی میلیون یوان بوده است.
وی افزود: این لباس می تواند برای پیاده روی در فضا، فشار هوای مناسب، اکسیژن کافی، درجه حرارت و رطوبت مطلوب برای فضانورد را فراهم کند. کاوشگر فونيکس پس از کشف آب در سطح مريخ ماده اي را شناسايي کرد که مانع ايجاد حيات در سياره سرخ مي شود. دانشمندان ناسا در دانشگاه آريزونا چند روز پس از تائيد خبر کشف آب در مريخ خبري را منتشر کردند و افرادي را که به يافتن علائم حيات روي سياره سرخ اميدوار بودند، نااميد کردند. به گفته مقامات ناسا، کاوشگر فونيکس که در قطب شمال اين سياره مستقر است روي خاک اين سياره ماده اي را شناسايي کرده است که مانع شکل گيري هر نوع حياتي در روي مريخ مي شود. دانشمندان ناسا از ماهها قبل منطقه اي از خاک مريخ را که احتمال وجود مواد غذايي شبيه به مواد غذايي روي زمين مثل منيزيوم و سديم را داشت براي فرود فونيکس انتخاب کرده بودند اما اکنون اين کاوشگر در همين منطقه ماده اي سمي را شناسايي کرده است که مانع وجود حيات در سياره سرخ مي شود. براساس گزارش سي ان ان، اين ماده شيميايي، پرکلرات است. اين ماده يک اکسيدان قوي است که در سوخت جامد موشکها به کار مي رود و بنابراين نمي تواند اجازه تشکيل حيات را در خاک مريخ بدهد.
روزنامه واشنگتن پست از مجادله رئيس ناسا با مقامات کاخ سفيد خبر داد. اين روزنامه در شماره امروز خود در اينترنت نوشت: مايکل گريفين(رئيس ناسا) در ماههاي اخير به دفعات با کاخ سفيد مجادله داشته است و اين اختلاف نظر زماني شدت يافته که مقامات، تنظيم بودجه بيانيه اي را که او درباره برنامه هاي فضايي چين به کنگره ارائه داده بود به شدت تغيير دادند. اين اختلافات هفته گذشته به واسطه افشاي يک نامه الکترونيکي علني شد که در آن دفتر بودجه امريکا متهم شده بود که به هر شيوه ممکن متوسل مي شود تا از ايستگاه فضايي بين المللي صد ميليارد دلاري طفره رود. گريفين نوشته بود، با وجود اين نگراني فزاينده که آمريکا پس از خاتمه کار شاتل هاي فضايي در سال 2010 هيچ راهي براي اعزام فضانوردانش به ايستگاه فضايي نخواهد داشت،دفتر کاخ سفيد براي مديريت و بودجه حاضر است براي اين منظور به روسيه پول بپردازد اما اگر اين قرارداد شکست بخورد مقامات کاخ سفيد اهميت نخواهند داد. گريفين در پيش نويس اظهاراتش براي کنگره به شدت نگراني هاي معمولش را درباره افول سلطه امريکا در فضا بيان کرده و هشدار داده بود چين به سرعت به يک رقيب تبديل مي شود. وي نوشته بود،فرود يک سفينه چيني روي ماه قبل از سفر مجدد ما به ماه اين حس را ايجاد خواهد کرد که آمريکا نه تنها از روسيه بلکه از چين در فضا عقب مانده است. دفتر مديريت و بودجه اين بخش و بخش هاي ديگري از اظهارات گريفين را قبل از ارائه به کنگره حذف کرد. يک مقام رسمي که به منظور حفظ شغلش خواست نامش فاش نشود گفت: " با وجود حمايت مقامات عالي رتبه کاخ سفيد از ماموريت ناسا، ديگران رهبران ناسا را به سکوت واداشته و بودجه برنامه هاي اصلي آن را قطع کرده يا به مقاصد ديگري اختصاص داده اند. " يک مقام عالي رتبه ناسا گفت: " اظهارات حذف شده گريفين درباره برنامه هاي فضايي چين موجب اعمال فشار بيشتر بر دولت آمريکا براي تسريع ساخت سفينه فضايي جديد و اختصاص بودجه بيشتر براي آن مي شد. " چين به تازگي از قصد خود براي اعزام فضانورد به ماه خبر داده است. گريفين و بسياري از ديگر کارشناسان فضايي مي گويند چيني ها احتمالا قادر خواهند بود قبل از آن که آمريکا آماده بازگشت به ماه باشد، بر سطح ماه فرود آيند. علي پزشكي
مصاحبه با پروفسور فرهاد يوسفزاده شمان تيزبين دانشمند ايراني سالهاي سال است كه قلب كهكشان راه شيري و رموز بيشمار آن را نشانه رفتهاست. پروفسور فرهاد يوسفزاده، استاد ايراني دانشگاه نورت وسترن آمريكا، محقق و ستاره شناس سرشناسي است كه طي دو دهه گذشته با كوله باري از تجارب ارزنده از جمله همكاري نزديك با ناسا در طرحهاي اكتشافاتي فضا، تمركز عمده خود را روي بقاياي ابرنواخترها، امواج راديويي فضايي و از همه مهمتر شكلگيري ستارگان معطوف كرده است. با اين حال، وي اكنون در آستانه ايجاد تحولي تاريخي در دانش نجوم دنياست. او با طرح پارادوكسي جنجالي درخصوص ارتباط منطقي ميان وجود سياهچالهها و پيدايش ستارگان در اطراف آنها، اكنون از تحقيقات بي سابقهاي درخصوص ستارگان جواني صحبت ميكند كه تنها در حدود 30 تا 40 هزار سال سن دارند و هنوز به معناي واقعي ستاره نشدهاند. گفتگويي با اين استاد برجسته: طي سالهاي اخير فعاليتهاي گستردهاي در عرصه نجوم و سياهچالهها داشتهايد. ابتدا كمي درباره اين تحقيقات صحبت كنيد. يعني شما عقيده داريد ابر سياهچاله كهكشان راه شيري داراي ويژگيهاي منحصر به فردي است؟ كشش گازها و افتادن در سياهچالهها موجب پيدايش ديسك يا صفحهاي ميشود كه مدتهاي طولاني است ذهن اخترشناسان را به خود مشغول كرده بود. چيزي كه اكنون ذهن ما را مشغول كرده اين است كه آيا واقعا ديسك يا صفحهاي شكل ميگيرد يا نه؟ از آن گذشته، هميشه اين گونه بوده است كه از ابرسياهچالهها، جتي (از گازها) توليد ميشود، اما نكته حيرت آور اين است كه در ابرسياهچاله كهكشان ما اثري از پيدايش جت ديده نشده است. از اين رو پرسش ديگري به دهها و صدها پرسش بي پاسخ موجود افزوده ميشود. از اين رو ميخواهيم بدانيم كه مكانيسم دقيق شكلگيري اين جت چگونه است و چرا اثري از آن در كهكشان راه شيري ديده نميشود. حال نكته مهم ديگري كه بايد مد نظر داشت اين است كه با يافتن پاسخ قانع كننده درباره اين پرسش كليدي، چگونگي شكل گيري ستارهها در اطراف سياهچالهها مشخص خواهند شد. آيا ميتوان اين گونه متصور شد كه با بررسي ابرسياهچاله كهكشان راه شيري به سرنخهايي درباره ديگر ابرسياهچالهها نيز دست يافت؟ بهتر است كمي به عقب بازگرديم. كهكشانهاي فعال داراي سياهچالههاي بزرگتري هستند كه شكلگيري جت در آنها نيز بالاست. حال نگاهي به كهكشان خود (راه شيري) مياندازيم. اين كهكشان از نوع كهكشانهاي نرمال است با اين حال، نبايد اين ويژگي مهم را از ياد برد كه فاصله ما با آن بسيار كم است. هر كدام از سياهچالهها ويژگيهاي خاص خود را دارند و درخصوص كهكشان راه شيري نيز ميتوانم به اين نكته اشاره كنم كه تاكنون پديدههايي را در آن رصد كردهايم كه در ديگر سياهچالهها و ابرسياهچالهها به ندرت ديده ميشوند. بالغ بر 25 سال است ميدانيم گازهايي در اطراف سياهچالهها با فاصله حدود 5 سال نوري از آنها ميچرخند. مسأله مهم اين است كه ستارگان جواني نيز در اطراف آنها ديده شدهاند. اين نكته همواره براي دانشمندان و اخترشناسان حيرتانگيز بوده است كه اين ستارگان چگونه و در كجا شكل گرفته اند؟ آيا جاي ديگري شكل گرفته و به اين نقطه يعني اطراف سياهچاله مهاجرت كردهاند يا همان اطراف حيات يافتهاند؟ پارادوكس موجود اينجا شكل ميگيرد كه نيروهاي كششي موجود در اطراف سياهچالهها مانع سقوط گاز و شكلگيري ستارگان ميشوند. پس سر و كله اين ستارگان از كجا پيدا شده است؟ و شما نظريه مهاجرت آنها را رد كردهايد. چرا؟ نميتوان گفت اين ستارگان جوان از جاي ديگر به اين نقطه مهاجرت كردهاند؛ چون اگر مساله به اين شكل بوده است، بايد شاهد ستارگان بسيار پيري باشيم؛ اما نكته جالب توجه جوان بودن اين ستارگان است. و كار اصلي شما بررسي اين ستارگان جوان بوده است؟ اكنون در چه مرحلهاي قرار داريد و چه برنامهاي براي آينده در نظر گرفتهايد؟ طي 2 سال گذشته مقالات متعدد و تحقيقات گستردهاي درباره اين مساله ارائه شده است؛ اما به نظر من كافي نبودهاند. من با استفاده از نتايجي كه از بررسيهاي قبلي خود كسب كردهام، يك گام ديگر رو به جلو برداشته و تلاشي بيسابقه براي پيداكردن ردي از ستارگان بسيار جواني آغاز كردهام كه 30 تا 40 هزار سال بيشتر عمر ندارند. اين ستارگان بسيار جوان دقيقا در نخستين مرحله شكلگيري خود قرار دارند و از اين رو بهترين فرصت براي بررسي فرآيند مرموز پيدايش ستارگان در اطراف سياهچالهها محسوب ميشوند. آنچه در تحقيقات ما بيشتر به چشم ميخورد، مشخص شدن نتايج نهايي آنها تا حدود 2 سال ديگر است و آن زماني است كه بسياري از رموز فعلي برملا خواهند شد. علي پزشكي
استفان هاوكينگ، دانشمندان سرشناس جهان به زودي از يك ساعت بدون عقربه پرده برداري ميكند كه زمان را با كمك نور نشان مي دهد. اين ساعت كه «كورپوس كلاك» نام دارد، توسط دكتر جان تيلور از كالج كورپوس كريستي كمبريج طراحي و اختراع شده است. ساعت كورپوس كه در روز 19 سپتامبر به دست استفان هاوكينگ كيهان شناس و نويسنده كتاب پر فروش «تاريخچه مختصر زمان» پرده برداري خواهد شد، براي نماي خارجي ساختمان جديد كتابخانه كالج در نظر گرفته شده است. دكتر تيلور مخترع و ساعت سازي است كه 500 هزار پوند از بودجه شخصي خود را براي اين كار اختصاص داده و ساعت كورپوس را طي هفت سال طراحي و ابداع كرده است. تيلور در ساخت اين ساعت از طراحي هاي زيباي جان هارسون الهام گرفته است. ساعت كورپوس داراي يك موتور الكتريكي است، عقربه ندارد و به روش جديدي كه استفاده از نور است زمان را نشان ميدهد. اين ساعت شماره ديجيتالي هم ندارد، بلكه در عوض مجموعهاي از شكافها روي صفحه آن ايجاد شده كه هر كدام يك دهم عرض يك درجه هستند. نورهاي آبي رنگ LED و لنزهاي كوچك به ترتيب پشت شكافها قرار ميگيرند، به طوري كه وقتي چرخ دندهها حركت ميكنند، مجموعهاي از نورها با حركت سريع در مدارهاي متمركز حركت ميكنند تا ثانيههاي در حال گذشتن را نشان دهند. استفان هاوكينگ روزهاي آينده از اين ساعت پرده برداري مي كند. هاوکینگ تا به حال دوازده درجه افتخاری از دانشگاههای مختلف دریافت کرده است. او عضو جامعه سلطنتی انگلیس و آکادمی ملی علوم آمریکا است. از جمله کتابهای دانشگاهی هاوکینگ میتوان به " ساختار جهان در مقياس بزرگ "، "نسبیت عمومی: بررسی صدساله اینشتین " ، " 300 سال جاذبه " اشاره کرد. او همچنین سه کتاب برای عموم مردم نوشته است: " تاریخ مختصر زمان " که به پرفروشترین کتاب علمی جهان تبديل شد، " سیاهچالهها، جهانهای نوزاد و سایر مقالات " و "جهان در پوست گردو ". علي پزشكي ستاره شناسان دانشگاه تورنتو توانسته اند با استفاده از تلسكوپ جيميني شمالي(در هاوايي) اولين تصوير يك شبه سياره فراخورشيدي را كه در حال گردش به دور ستاره اي مثل خورشيد ماست، تهيه كنند. ستاره مادر كه 1RXS J160929.1-210524 ناميده مي شود جرمي در حد و اندازه خورشيد ما دارد اما از آن جوان تر است. اين ستاره كه در فاصله 500 سال نوري از ما قرار گرفته از جمله نامزدهاي بررسي ستارگان داراي همدم بوده است. سياره تازه كشف شده حدود 8 برابر مشتري جرم دارد و فاصله آن با ستاره مادر 330 برابر فاصله زمين تا خورشيد است! براي مقايسه، دورترين سياره در منظومه شمسي ما يعني نپتون را در نظر بگيريد كه فاصله اش تا خورشيد حدود 30 برابر فاصله زمين تا خورشيد است. David Lafreniere سرپرست اين طرح مي گويد: " اين اولين باري است كه ما سياره اي را كه به دوره ستاره اي مثل خورشيدمان در حال چرخش است به طور مستقيم مشاهده مي كنيم. اگر بتوانيم حقيقي بودن اين منظومه را به اثبات برسانيم گامي بزرگ به جلو برداشته ايم. البته هنوز زود است كه بگوييم سياره تازه كشف واقعا در حال گردش به دور اين ستاره است اما شواهد زيادي وجود دارند كه صحت اين منظومه فراخورشيدي را تاييد مي كنند. " سيارات فراخورشيدي مشتري گون دمايي در حدود 1800 كلوين(1500 درجه سانتيگراد) دارند. بسيار داغ تر از دماي سياره مشتري كه 160 كلوين(110- درجه سانتيگراد) است. ستاره ميزبان چنين سياراتي جوان تر از خورشيد ماست، اغلب در رده K7 قرار مي گيرد و حدود 85 درصد جرم خورشيد را داراست. هم اكنون در حدود 230 سياره فراخورشيدي كشف شده كه بيش از 90 درصد آنها به طور غير مستقيم ثبت يا تصويربرداري شده اند. يعني دانشمندان آنها را با استفاده از تاثيراتي كه بر روي ستاره ميزبان خود دارند، يافته اند. اما اين اولين باري است كه از يك سياره فراخورشيدي كه در حال گردش به دور ستاره اي مانند خورشيد ماست، عكسبرداري مي شود. آیا انسان در پهنه بیکران گیتی تنها است؟ آیا تمام جهان برای او خلق شده است؟ آیا در جایی در میان بیش از 150 میلیارد ستاره راه شیری و میلیاردها کهکشان شناخته شده، خورشید ما تنها ستارهای است که گوهر حیات را در خود پرورش داده است؟ اين سوالات از جمله پرسش هايي هستند كه ذهن جست و جوگران سيارات فراخورشيدي را به خود مشغول كرده است. بدون شك درسالهای آینده مبحث سیارات فراخورشیدی دید ما را نسبت به آغاز و انجام منظومه شمسي و درک ما را نسبت به گیتی متحول خواهد ساخت.
جهان در اين هفته شاهد آزمايشي بود که مي تواند با شبيه سازي لحظه آفرينش جهان به بخشي از سوالات اساسي درباره گوشه اي از راز خلقت پاسخ گويد. در اين آزمايش که در عمق صد متري زمين و در سليندري دايره اي شکل به طول 27 کيلومتر در مرکز تحقيقات هسته اي اروپايي "سرن " انجام شد، زمينه اي براي برخورد پرقدرت پرتوهاي پروتون اتم در يک "شتاب دهنده " هسته اي فراهم گرديد. در اين آزمايش دانشمندان و فيزيکدانان توانستند نتيجه تحقيقات 20 ساله خود را به آزمايش بگذارند و در اين ميان ايرانيان نيز توانستند بخشي از افتخار اين لحظه تاريخي را به نام خود به ثبت برسانند. تيم ايراني مشارکت کننده در اين طرح در لحظه آزمايش در يکي از چهار ايستگاه آشکار سازي که در نقاط مختلف اين تونل تعبيه شده بود قرار داشت و توانست از نزديک روند تحقيق را مشاهده و بررسي نمايد. سطح انرژي که در ماشين "ال .اچ .سي " (شتاب دهنده ) به دست آمد به انرژي اوليه کيهاني خيلي نزديک شد و شرايط مناسبي را براي بررسي وضعيت اوليه فراهم کرد. بررسي و شناخت برهم کنش ذره ها تنها در سطوح بالاي انرژي امکان پذير است و اين شتاب دهنده براي اولين بار در دنيا به اين سطح بالاي انرژي دست يافته است. راه اندازي اين شتاب دهنده همچنين مي تواند ميزان اعتبار و درستي پيش بيني هاي مدل " استاندارد ذرات " را که يکي از مدلهاي مورد توجه فيزيکدانان در بررسي برهم کنش ذرات است، بيازمايد. يکي از ارايه دهندگان مدل استاندارد ذرات، فيزيکدان مسلمان پاکستاني "محمد عبدالسلام " بود که همزمان با دو فيزيکدان ديگر به اين مدل دست يافتند. تاييد تجربي بعضي از پيش بينيهاي اين مدل در سالهاي بعد سبب شد که عبدالسلام به همراه دو همکارش موفق به دريافت جايزه نوبل فيزيک در سال 1979 شوند. از جمله پيش بيني هاي اين مدل که هنوز ثابت نشده و فيزيکدانان زيادي در نقاط مختلف دنيا به دنبال يافتن صحت آن هستند، وجود ذره اي به نام " هيگز " است که اثبات وجود آن به بخش عمده اي از سوالات دانشمندان براي توجيه جرم دار شدن ساير ذرات کمک مي کند. انگيزه اصلي راه اندازي شتاب دهنده ال .اچ .سي کشف ذره هيگز بوده است دستيابي به نتايج معتبرتر و قابل آماري، کسب اطلاعات بيشتر براي شناخت منشاء ماده تاريک، آزمون جنبه هاي مختلف مدل استاندارد ذرات و نيز رسيدن به بعضي فرضيات فراتر از اين مدل از ديگر اهداف مهم راه اندازي اين شتابدهنده و انجام اين آزمايش بوده است. اما مشارکت ايران در اين پروژه تنها به حضور تعداد قابل توجهي از دانشجويان دکتراي فيزيک ذرات دانشگاههاي ايران در سرن محدود نمي شود، بلکه براساس قرارداد وزارت علوم جمهوري اسلامي، ايران افتخار ساخت قطعه اي مهم در بخش آشکارسازي " سي ام اس " اين شتاب دهنده را نيز بر عهده داشته است. به موجب اين قرارداد که در سال 2000 ميلادي امضا شد ايران مراحل تحقيقات و ساخت اين قطعه مهم را آغاز کرد و در نهايت با نصب، راه اندازي و بهره برداري از آن در جريان اين آزمايش توانست برگ زرين ديگري را به افتخارات علمي خود بيفزايد. علاوه بر اين موفقيت، فيزيکدانان و دانشجويان ايراني رشته فيزيک نيز به طور مداوم در برنامه هاي شتاب دهنده ذرات در سرن مشارکت داشتند و براي ساخت شتاب دهنده بزرگ ديگري که در دستور کار 10 سال آينده قرار دارد نيز همکاري خواهند کرد. حالا سفینه در آن فاصله های دور (کمر بند کوپیر) بیدار شده تا بدستور تیم زمینی اش به مدت سه ماه عملیات های لازم جهت بررسی و رصد از اورانوس، نپتون و پلوتو را انجام دهد. اما اولین دستور کار به این سفینه، ارسال فایل های نسخه جدید یک نرم افزار است که سیستم فرمان و کنترل اطلاعات را اداره می کند. به گفته یگی از متحصصان ارشد افق های نو " پیوند مغزی ما یک موفقیت بود. نرم افزار جدید که اجرای دستورات، جمع آوری و ذخیره اطلاعات توسط افق های جدید را به عهده دارد ، حالا در کامپیوتر اصلی سفینه نصب شده و از فاصله یک میلیارد مایل دور از زمین فعال می باشد." تیم برگزیده این مأموریت در آزمایشگاه فیزیک کاربردی جان هاپکینز در شهر مریلند، بار کردن نرم افزار و دستور آغاز فعالیت را در اوایل این هفته از طریق آنتن های شبکه فضای عمیق ناسا به ماهواره را که اکنون در فاصله 1.62 میلیارد کیلومتر از زمین قرار دارد، مخابره نمود. طی 10 روز آینده تیم نامبرده با مخابره یا پرتو افکندن افزار جدید برای سیستم های خودگردانی و هدایت سفینه مشغول خواهند بود. خانم آلیس باومان - مدیر عملیات های مأموریت افق های جدید در آزمایشگاه فیزیک کاربردی می گوید که سفینه و کامپیوتر های آن در صحت کامل قرار دارند. نرم افزار های جدید چند گیرنده جدید را نصب نموده و روش فعالیت های این سیستم را بر اساس آنچه که ما در کارکرد با سفینه در مدت نزدیک به سه سال از زمان پرتاب اش یاد گرفته ایم، ارتقا می بخشد. در ضمن این نرم افزار سیستم های نصب شده در سفینه را طوری تنظیم می کند تا بخاطر حمایت از تمرین برنامه ریزی شده رویارویی با کارون (Charon) قمر پلوتو در تابستان آینده آماده باشد. سفینه فضایی افق های جدید بیش از 200 میلیون مایل از زحل و بیش از 11 واحد نجومی از خورشید فاصله دارد و با سرعت یک میلیون مایل در روز به سوی پلوتو در پرواز است. بررسی دوم سالیانه بعد از ارتقای سفینه از طریق صفحه ارتعاشی اش تا نیمه ماه آذر اسال ادامه خواهد داشت. نویسنده : یونس بخشی www.Kabulsky.com آژانس امور دفاع ضد موشکی آمریکا موسوم به U.S. Missile Defense Agency و کمپانی بویینگ با موفقیت سلاح جدید لیزری که قرار است توسط نیروی هوایی این کشور برای رهگیری و نابودی موشک های بالستیکی مورد استفاده قرار گیرد را آزمایش نمودند. به گزارش «ریا نووستی» از Aviation Week، شلیک آزمایشی از توپ لیزری COIL (Chemical Oxygen Iodine Laser) که بر روی یک بویینگ 747-400 نصب شده بود روز یکشنبه 7 سپتامبر در پایگاه هوایی "الواردس" واقع در کالیفرنیا انجام شده و آنطور که گزارش شد در زمانی کمتر از یک ثانیه ادامه داشت. آزمایش مذکور در چارچوب برنامه ضد موشکی آمریکا تحت عنوان ABL (Аirborne laser- لیزر از هوا) انجام شد. به گفته نمایندگان کورپوراسیون Northrop Grumman که طراح این لیزر محسوب می شوند در آینده نزدیک ازمایشات نظامی گسترده لیزر مذکور که توان انهدام هر گونه موشک بالستیکی در هوا را دارد، آغاز خواهد شد. تدارک آزمایش لیزر COIL در اواخر سال 2007 انجام شد. انتظار می رود که آزمایش کامل توانایی های سیستم لیزری جدید در رهگیری و انهدام موشک های بالستیکی تا تابستان سال آینده به پایان برسند. "...تنها قابلیت و استعداد فکر انسانها قادر به ساختن آینده بشریت می باشد..." (آلبرت شویتزر، برنده جایزه نوبل) نقاشی های به جای مانده از غارهای استرالیا مربوط به ساکنان چندین هزار سال پیش زمین، آثار و بقایای بجا مانده از تمدن های کهن باستانی (مانند سیلک کاشان) و... همه و همه نشانهائی از وجود و شناخت انسانهای پیش از ما بوده اند که بر روی کره خاکی زیسته اند و هم اینک آثار و بقایای به جای مانده از آنها راهنما و شناخت انسانهای حال را نسبت به گذشتگان در پی دارد. و اما یک سوال؟ آیندگان و نسل آینده چه شناختی از ما خواهند داشت؟! به جز تاریخ سیاه روزگار کنونی در جنگ افروزیها و دشمنی ها و بی رحمی های انسانها نسبت به همنوعان چه نشانه ای از خود برای آیندگان خواهیم داشت؟ کئو یک پروژه جهانی برای آیندگان است. این پروژه یک اثر جمعی با اهداف جهانی است که در حال حاضر در دست تهیه می باشد و از تمام افراد روی کره زمین دعوت می کند که آزادانه به زبان مادری و یا به هر زبان دلخواه دیگر در چهار صفحه افکار، ارزش ها و معیارها، آرزوها، ترس ها و انتظارات خود را بیان نمایند. در آستانه سال 2009 این اثر جمعی همراه با ماهواره کئو به فضا سفر خواهد کرد. لازم به یادآوری است که این سفینه بصورتی برنامه ریزی شده که بعد از یک سفر طولانی چند هزار ساله به دور کره زمین، دست نخورده به سرزمین اصلی اش باز خواهد گشت. هدف این پروژه آشنا نمودن آیندگان با تصاویر حقیقی و واقعی از زندگی انسانهای امروزی می باشد. پس از پرواز کئو، تمامی پیام ها که بصورت ناشناس نگهداری می شوند، از لحاظ زبان شناسی و جامعه شناسی مورد بررسی و تحقیق قرار خواهند گرفت. از نتایج این تجزیه و تحلیل ها تصویر گویائی از محتوا و معانی پیامها و همچنین مقایسه ای بین فرهنگها بدست می آید که به ما در پاسخ دادن به سوالاتی مانند "ما چه کسانی هستیم؟ " و " چگونه می توانیم از هم اکنون زندگی بهتری با یکدیگر بسازیم؟ " کمک خواهد کرد. اکنون که تاریخ بشریت خود را برای از میان برداشتن مشکلات بین تمدن ها آماده می سازد، پروژه کئو تبادل نظر بین انسانها را تسهیل نموده و برابری واقعی بین آنها ایجاد می نماید. تمام افراد کره زمین در این پیام می توانند آنچه را که دوست دارند و یا به آن فکر می کنند اظهار نمایند و همچنین از نحوه زندگی روزمره شان، آرزوها، ترس ها، شادی ها و افکارشان آیندگان را مطلع سازند. علاوه بر این پیامها، کئو حامل هدایای باستانی دیگری مملول از سمبلها و اطلاعات گوناگون می باشد. بدین وسیله نسلهای آینده از تمامی دانش و تنوع فرهنگی انسانهای قرن بیستم مطلع می شوند.برای اینکه به آیندگان بگوئیم که انسانهای امروزی چه کسانی بوده اند تمامی پیامهای شما، بدون سانسور،همراه با ماهواره کئو به فضا فرستاده می شوند. این پیامها بعد از چند هزار سال به صورت دست نخورده به روی کره زمین باز میگردند و به انسانهای فردا منتقل می شوند. در این پروژه جهانی افراد مشهور و محبوب زیادی از تمام کشورهای جهان شرکت کرده اند. سید محمد خاتمی رئیس جمهور سابق ایران و زین الدین زیدان فوتبالیست مشهور فرانسوی و هزاران و هزار انسان دیگر از جمله افرادی هستند که در این پروژه جهانی شرکت کرده اند. ماهواره کئو دارای اندازه ای کوچک و وزنی بسیار سبک است و طراحی آن به گونه ای قسمت خارجی آن به گونه ای است که متناسب با سفر پنجاه هزار ساله آن است. و اما اینکه چرا فضا برای نگهداری کئو انتخاب شده است: علت اصلی انتخاب فضا ماندگاری آن و سهم مشترک همه انسانهای کره خاکی از آن است! زمین و دریا همیشه مورد هجوم خشونت طلبان و انسانهائی بوده که همیشه در پی جنگ افروزیهای خاص خود بوده اند. زمین و دریا همیشه محل کشمکش خودخواهی ها و ویرانیهای به جا مانده از غیر عدالتی ها و جنگها و خشونتها بوده است. و اما فضا مکانی بی طرف و ایمن برای نگه داری این ذخیره بشریت کنونی است. جائی که متعلق به هیچ کس نیست و در عین حال هر کس سهمی بطور مساوی از آن دارد. پروژه کئو تحت حمایت سازمان های بزرگی مانند یونسکو، وزارت امور خارجه فرانسه، سازمان فضایی آریان، سازمان فضایی اروپا، فدراسیون بین المللی حقوق بشر و... قرار دارد. پس از فرستادن کئو به فضا همه انسان های قرن 21 می توانند از پیام های دیگران به صورت ناشناس و بدون نام مطلع شوند. تو چه گفتی؟ رئیس قبیله آفریقایی؟ ای کودک محله فقیر در برزیل، خردمند ایرانی، مادر خانواده، دختر عاشق، کسی که شغلت را از دست داده، ای برنده جایزه نوبل، ای انسان معلول، ای زندانی، ای شاعر همه و همه پیام هایتان روزی به دست نوادگان خودتان در 50000 سال دیگر خوانده می شود. پس از همین حالا شروع کنید. هرچه که دوست دارید بنویسید. هر پیامی که به انسان های آینده دارید. ماهواره کئو محافظ خوبی برای پیام های شماست. آرمان های کئو اعتقادات و فرهنگ های بسیاری از کشورهای جهان را در بر گرفته و تا به حال پیام هایی از 200 کشور جهان به 64 زبان مختلف ارسال شده است. شما می توانید با استفاده از اینترنت پیام خود را برای کئو بفرستید. برای این منظور با وارد شدن به آدرس زیر می توانید پیام خود را آزادانه و با آسودگی تمام برای کئو بفرستید تا شما هم جز کسانی باشید که برای آیندگان پیام بفرستید و شاید یکی از نسل خود شما خواننده پیام شما باشد! http://www.keo.org/uk/pages/message.phpآدرس : برای کسب اطلاعات بیشتر از این طرح به صفحه کشور ایران در وبسایت کئو مراجعه کنید. به نشانی : http://www.keo.org/presse.html#ir سماك رامح(در فارسي خرسبان) پرنورترين ستاره صورت فلكي عوا و چهارمين ستاره درخشان آسمان است. اين غول نارنجي رنگ كه در فاصله 37 سال نوري از ما واقع شده، 10 ميليارد سال عمر دارد. سماك رامح در واقع عضوي از هاله كهكشان ما بوده كه به طور اتفاقي وارد صفحه كهكشان شده است. اخترشناسان معتقد هستند كه اين غول بزرگ در كهكشان كوتوله اي با 100 ميليون ستاره متولد شده كه در حدود 7 ميليارد سال پيش وارد كهكشان راه شيري شده و اكنون به طور كامل در كهكشان ما محو شده است. سماك رامح عضو گروهي از ستاره هاي پراكنده در آسمان است كه حركتي مشابه در فضا دارند. اين گروه " ستاره هاي متحرك سماك رامح " ناميده مي شوند. مقايسه اي ميان سماك رامح(سمت چپ) و خورشيد ما(سمت راست) اخيرا گروهي از اخترشناسان به بررسي ستاره هاي گروه متحرك سماك رامح پرداخته اند. مطالعات آنان نتايج جالبي را در بر داشته است. آنها دريافتند كه اين گروه از ستارگان مدارهاي كهكشاني موازي دارند و همگي در مقايسه با خورشيد كمبود عناصر سنگين دارند. نكته جالبتر اين است كه در شبيه سازي هاي اخير ويژگي هاي حركتي گروه سماك رامح با ويژگي هاي حركتي بقاياي كهكشان كوتوله كاملا مطابقت دارد. اگر اين يافته ها درست باشد از زمان برخورد كهكشان كوتوله با كهكشان ما سماك رامح و خواهرها و برادر هايش حدود 100 بار در مدارهاي كشيده خود دور تا دور كهكشان را پيموده اند. هم اكنون سماك رامح با سرعت 120 كيلومتر بر ثانيه به ما نزديك مي شود. اين ستاره 100 برابر خورشيد نورافشاني مي كند اما جرمي معادل خورشيد ما دارد. حرارت سطحي آن كم و در حدود دو سوم خورشيد است. اسمان پارس شاتل فضایی آتلانتیس آماده می شود تا آخرین پرواز شاتل ها را به سوی تلسکوپ فضایی هابل انجام دهد. این پرواز تحت تدابیر شدید امنیت پرواز صورت خواهد گرفت جواهری در آسمان کاوشگر رزتا شب گذشته با گذر از نزدیکی استین، یکی از اجرام کوچک کمربند اصلی سیارک ها اطلاعات با ارزشی را از این گونه کمیاب اجرام کوچک منظومه شمسی جمع آوری کرد دانشنامه جهانی سیارات فراخورشیدی به فارسی دکتر حیدری ملایری، استاد برجسته رصدخانه پاریس وبگاه دانشنامه سیارات فراخورشیدی را به زبان فارسی سره ترجمه کرده است تا علاقمندان فارسی زبان نیز به اطلاعات آن دسترسی داشته باشند آغاز موفق آزمايش مهبانگ ساعت 12:06 دقيقه امروز چهارشنبه به وقت تهران زماني كه مونيتورهاي نصب شده بر اولين حسگر شتاب دهنده LHC در مقر كنترل اين ماشين در ژنو عبور ذره ورودي به اين ماشين را در مسير درست خود تاييد كرد موجي از شادي دانشمنداني را كه بيش از 20 سال بر اين پروژه فعاليت مي كردند در بر گرفت شتاب دهنده LHC كه پس از 20 سال تلاش هزاران دانشمند متخصص و صرف حدود 10 ميليارد دلار امروز نخستين آزمون خود را سپري مي كرد توانست از نخستين مرحله اين آزمون سربلند بيرون آيد. اين شتاب دهنده حلقوي كه بزرگترين شتاب دهنده جهان و در عين حال بزرگترين ماشين علمي است كه تا كنون انسان دست به ساخت آن زده است، در اولين مرحله فعاليت خود پروتوني را در مسير 27 كيلومتري لوله شتاب دهنده كه در زير سطح مرز فرانسه و سوييس نصب شده است،در هر دو جهت ساعت گرد و پاد ساعت گرد شتاب داد تا دقت كامل دستگاه و توانايي آن در انجام اين عمليات در مراحل آينده و با استفاده از توان بيشتر ابزار را تاييد كند. نتایج بدست آمده از جستجوگر آب در مریخ نشین فینیکس نتایج منتاقضی از وجود یا عدم وجود آب در مریخ را بدست آوره است. نتایج بدست امده از حسگر متصل به چنگال کاوشگر فینیکس نشان داده است که رطوبت در هوای نزدیک کاوشگر و چنگال کم و زیاد می شود، جالب این است زمانیکه فینیکس چنگال خود را به خاک فرو برده است ، اندازه گیری های آن نشان میدهد خاک بطور حیران کننده ای کاملأ خشک است. به گفته آرون زنت دانشمندان ارشد این کاوشگر " وقتیکه آب در هوا تبخیر می شود، هر سطحی که در برابر آن هوا قرار میگیرد حتمأ ملکول های آب سرگردان در فضا را به خود جذب می کنند، حتی اگر حرارت زیر صفر باشد". با اینکه فینیکس ابزار های دیگری برای یافتن اینکه یخ آب در آن محل در گذشته ذوب شده یا نه،اما این حسگر رسانایی مهمترین ابزار برای بررسی رطوبت در خاک امروزی می باشد. نتایج اولیه از فروبردن چنگال چهار سوزنی کاوشگر به خاک در روز چهار شنبه و پنجشنبه با نتایج فروبردن این ابزار در سه ماه گذشته از زمان فرود آمدن فینیکس در این سرزمین، مطابقت دارد. زنت می گوید " هیچ نشانه ای از وجود پوسته نازک رطوبت یا نم وجود ندارد و این خود برای ما معماست". در زیر خاک لایه منجمد در زمین، ملکول های یخ نبسته آب بر روی ذرات خاک می تواند به قدر کافی ضخیم شوند تا حیات میکروبی را حمایت کنند. یکی از اهداف برای ساختن کاوشگر رسانایی و فرستادن آن به مریخ بررسی این بود که آیا لایه منجمد خاک قطبی مریخ دارای لایه نازک آب یخ نبسته است یا خیر. با اندازه گیری اینکه جریان برق چگونه از طریق خاک از یک سوزن به سوزن دیگر کاوشگر انتقال می یابد، فینیکس می تواند لایه نازک آب را با ضخامت بیش از یک ملکول حس کند. مجموعه آزمایشات دیگر فینیکس شامل اندازه گیری خاکی لایه یخ زده، دلیل یافتن لایه نازک رطوبت در خاک را می دهد. دیگری , اندازه گیری ها توسط خود کاوشگر رسانایی از رطوبت در زمانی است که کاوشگر در هوا قرار دارد. زنت می گوید " انتقال رطوبت نسبی از دمای نزدیک صفر به 100 درجه در هر شبانه روز، نشان می دهد رطوبت زیادی در خاک بالا و پائین می رود". دوم، خود فینdکس تائید نموده که لایه سختی از آب یخ به ضخامت 5 سانتی متر در زیر سطح نهفته. همچنان، در زمان انتقال خاک با بیل نصب شده در بازوی روبوتیک فینکس و بررسی خاک مختل شده نشان می دهد، زمانی که بیل زده می شود، چسپندگی در توده خاک زیاد می باشد و زمانیکه خاک بیل زده شده به مدت یک یا دو روز در برابر هوا قرار می گیرد، چسپندگی در توده خاک کم می شود. یک توضیح ممکن برای این رصد ها می تواند وجود لایه نازک رطوبت در محل باشد. تیم فینیکس در حال طرح ریزی پلان برای تغییر آزمایشات در فروبردن کاوشگر رسانایی به خاک مریخ هستند. تا کنون چهار بار فرو بردن چنگال به سطح خاک با موفقیت همراه بوده است. تغییرات برنامه ریزی شده، نخست برای برداشتن خاک با بیل است تا چنگال های فرو رفته بتوانند به لایه یخ زیر سطح برسند. زنت با باور کامل می گوید " در آنجا حتمأ یک مقدار آب یخ نبسته به ذرات خاک بالای یخ چسپیده است. شاید مقدار آن برای کشف کردن کافی نباشد، اما تا کنون که آزمایشات ما تمام نشده". پارس اسکای بشر در طی هزاران سال به جز چند مورد استثنایی کار برجسته ای درباره ی سامانه خورشیدی انجام نداد.او باور نمی کرد که این سامانه وجود داشته باشد .اعتقاد او بر این بود که زمین موجودی بی حرکت در مرکز جهان است.تنها اشیای فرا زمینی و الهه ها از میان اسمان عبور می کنند.در این دوران ها(دوران باستان)آریاب ها تا ستاره شناس وریاضی دان هندی و اریستا خوس فیلسوف یونانی یادداشت هایی درباره ی خورشید مرکزی از خود بر جای گذاشتند کپرنیک ایده ی خورشید مرکزی را در دوران رنسانس مط رح کرد. پس از او گالیله ,کپلر ونیوتن دستگاه خورشید مرکزی را گسترش دادند. مشاهدات تلسکوپی اولین کاوش در سامانه ی خورشیدی با استفاده از تلسکوپ بود .گالیله اولین کسی بود که جزئیات فیزیکی از اجرام اسمان را رصد کرد.او در ماه دره ها ,کوه ها,مناطق هموار و دشت ها را مشاهده کرد.او۴قمر برای هرمز و گوشواره هایی در کنار کیوان رصد کرد.لکه های خورشیدی نیزتوسط او رصد گردید.کریستین هویگنس کشفیات اوراادامه دادو تیتان و حلقه های کیوان را کشف نمود کیووانی دومینکو کاسینی شکاف حلقه های کیوان (شکاف کاسینی),۴قمر دیگر کیوان و لکه ی هرمز را کشف کرد ادموند هالی با بررس گزارشات رصد دنباله دار ها بیان کرد که دنباله دارمعروفی(دنباله دار هالی)هر ۷۶-۷۵ سال یکبار بر گرد خورشید می گردد.این اولین بار بود که بیان شد اجرامی جز سیارات بر گرد خورشید می گردند.در حدود ۱۷۰۴میلادی واژه ی سامانه ی خورشیدی برای اولین بار در ادبیات انگلیسی وارد شد ویلیام هرشل با تلسکوپ خود توانست سیاره ی اورانوس را در سال ۱۷۸۱ کشف نماید. گیوزپی پیازی در سال ۱۸۰۱سیاره کوتوله سرس را کشف کرد. جهانی کوچک در میان مدارهای بهرام وهرمز کپرنیک ایده ی خورشید مرکزی را در دوران رنسانس مط رح کرد. پس از او گالیله ,کپلر ونیوتن دستگاه خورشید مرکزی را گسترش دادند. مشاهدات تلسکوپی اولین کاوش در سامانه ی خورشیدی با استفاده از تلسکوپ بود .گالیله اولین کسی بود که جزئیات فیزیکی از اجرام اسمان را رصد کرد.او در ماه دره ها ,کوه ها,مناطق هموار و دشت ها را مشاهده کرد.او۴قمر برای هرمز و گوشواره هایی در کنار کیوان رصد کرد.لکه های خورشیدی نیزتوسط او رصد گردید.کریستین هویگنس کشفیات اوراادامه دادو تیتان و حلقه های کیوان را کشف نمود کیووانی دومینکو کاسینی شکاف حلقه های کیوان (شکاف کاسینی),۴قمر دیگر کیوان و لکه ی هرمز را کشف کرد ادموند هالی با بررس گزارشات رصد دنباله دار ها بیان کرد که دنباله دارمعروفی(دنباله دار هالی)هر ۷۶-۷۵ سال یکبار بر گرد خورشید می گردد.این اولین بار بود که بیان شد اجرامی جز سیارات بر گرد خورشید می گردند.در حدود ۱۷۰۴میلادی واژه ی سامانه ی خورشیدی برای اولین بار در ادبیات انگلیسی وارد شد ویلیام هرشل با تلسکوپ خود توانست سیاره ی اورانوس را در سال ۱۷۸۱ کشف نماید. گیوزپی پیازی در سال ۱۸۰۱سیاره کوتوله سرس را کشف کرد. جهانی کوچک در میان مدارهای بهرام وهرمز ناهمگونی های مداری اورانوس باعث شد تا نظریه سیاره ای بزرگ همگونی های مداری اورانوس شکل بگیرد.محاسبات اوربین ل وری ار(orbin le veri er)موجب شد سیاره ی نپتون کشف شود. پیشی گرفتن حضیض مدار تیر ل وری ار را متقاعد ساخت تا نظریه وجود سیاره ای به نام ولکان را ارئه دهد. اما این سیاره هرگز کشف نشد.تلاش جهت یافتن سیاره ی نهم در سال ۱۹۳۰به ثمر نشست و پلوتودر ورای مدار نپتون کشف گردید. اخی طفلک پلوتو درسال ۱۹۹۲اولین سیاره ی خارج از منظومه شمسی کشف گردید.در سال ۲۰۰۵ سیاره ی کوتوله اریس در صفحه ی اسکاترد کشف شد مشاهده با فضاپیماها با شروع عصر فضا ,اطلاعات با ارزش و زیادی توسط فضاپیماهای رباتیک به دست امد.همه ی سیارات سامانه ی خورشیدی از زاویه های مختلف مورد مشاهده قرار گرفتند.بشر توانست با استفاده از این امکانات عکس های دقیق و نزدیکی از انها تهیه کند و جو انها را تحلیل کند. اسپوتنیک ۱اولین سفینه ای بود که به فضا پرتاپ شد. اکسپلورر۶توانست اولین بار زمین را تصویر برداری کند.در سال ۱۹۵۹,لونا۱ توانست از نزدیکی ماه بگذرد.این اولین سفینه ای بود که از نزدیکی جرم دیگری عبور نمود.این اولین عبور نزدیک از یک سیاره به جز زمین بود . در سال ۱۹۷۴ از نزدیکی تیر عبور کرد. پایونیر۱۰در سال ۱۹۷۳وارد محدوده ی سیارات خارجی شد و هرمز را ملاقات کرد.پایونیر ۱۱ در سال ۱۹۷۳ کیوان را ملاقات کرد. ویجر ۲در سال ۱۹۷۹ هرمز,۱۹۸۰-۸۱کیوان,۱۹۸۶اورانوس و ۱۹۸۹نپتون را ملاقات کرد. در سال ۱۹۸۵ کاوشگر بین المللی دنباله دار از نزدیکی دنباله دار گیاکوبین-زنیر گذشت .گالیه در سال ۱۹۹۱ از کنار سیارک ۹۵۱-گاسپرا و ۲۴۳- ایدا گذشت و اولین سفینه ای شد که از کنار سیارک ها عبور کرد. مدارگردها,سطح نشین هاو سطح نوردها. لونا اولین مدار گردی بود که به گرد جسمی به جز زمین گردید.این مدارگرد در سال ۱۹۶۶ برگرد ماه چرخید . مارینر ۹در سال ۱۹۷۱به گرد بهرام چرخید.در سال ۱۹۷۵ مرنا ۹ به گرد ناهید ,۱۹۹۵گالیله به گرد هرمز ,در سال ۲۰۰۰نیر شومیکربه دور سیارک ۴۳۳اروس و کاسینی -هویگنس در سال ۲۰۰۴ به گرد کیوان گردید. اولین سطح نشین در سال ۱۹۵۹به نام لونا ۲ بر سطح ماه فرود امد .ورنا ۳ در سال ۱۹۶۶ بر سطح ناهید فرود امد و در سال ۱۹۷۶ وایلینک ۱ بر سطح بهرام نشست. نیر شومیکر در سال ۲۰۰۱برسیارک ۴۳۳ اروس نشست و هویگنس در سال ۲۰۰۵ بر سطح تیتان قمر کیوان نشست. برخورد عمیق در سال ۲۰۰۵بر روی تمیل ۱ نشست .مدارگرد گالیله در سال ۱۹۹۵ بر اتمسفر فرود امد. نویسنده :زهرا بهمنی(خودم منبع:ایستگاه فضایی به گزارش خبرگزاری مهر، تحقیقات اخیر برای اولین بار نشان داد که برخی از غبارهای کیهانی که منظومه شمسی و زمین را در بر گرفته اند از کمربند اختری میان مشتری و مریخ نشات می گیرند. منشا این غبارها برای مدتها ناشناخته باقی مانده بود و محققان بر این باور بودند که مطالعه خواص معدنی و شیمیایی این مواد می تواند نشان دهنده زادگاه آنها باشد. محققان کالج سلطنتی انگلستان برای تشخیص منشا این غبارها بیش از 600 ذره مختلف غبار را جمع آوری کرده و با مقایسه آنها دریافتند که این غبارها از خانواده صخره های باستانی فضایی معروف به "کرونیس" بوده که در کمربند اختری بین مشتری و مریخ جای داشته و در حدود 2 بیلیون سال پیش شکل گرفته اند. تحقیقات بیشتر نشان داد که منشا این غبارها از 20 صخره از خانواده "کرونیس" به نام "کارین" و صخره ای باستانی به نام"Chondrite "بوده و همزمان با شکل گیری منظومه شمسی به وجود آمده است. محققان با استفاده از نمونه این سنگ (Chondrite) در روی زمین اجزای آن را با اجزای غبار تطبیق داده و به کمک اطلاعات به دست آمده از ماهواره های نجومی مشخص کردند که صخره های "کارین" با سایش و برخورد با یکدیگر باعث ایجاد غبار کیهانی شده اند. بر اساس گزارش ساینس دیلی، به گفته ستاره شناسان تحقیقات بر روی غبار کیهانی از این لحاظ حائز اهمیت است که مواد معدنی سازنده آن شرایط سیاره ای که در آن شکل گرفته است را در خود حفظ کرده و از تاریخ گذشته منظومه شمسی اطلاعات ارزنده ای در دست خواهد داشت.
به گزارش خبرگزاری مهر، تغییر رنگ غیر طبیعی خورشید به نارنجی آتشین در هنگام غروب از هفته گذشته توجه دانشمندان را به خود جلب کرده است. برخی متخصصان بر این باورند که این رنگهای غیر طبیعی به خاطر وجود غبار و گازهایی است که توسط فوران آتشفشان کاساتوچی آلاسکا در 7 آگوست وارد اتمسفر شده است. زمانی که این آتشفشان در ماه گذشته فوران کرد تلی از خاکستر (بالغ بر 10 هزار و 600 متر) را وارد اتمسفر کرد. مشاهدات بر روی مناطق اطراف آتشفشان بعد از وقوع این انفجار نشان داد که میزان زیادی از رسوبات خاکستری به عمق 15 سانتیمتر با فاصله 25 کیلومتر کوه آتشفشان منطقه را فرا گرفته است. یکی از اجزای غبارهای تزریق شده به درون اتمسفر که به کمک باد به تمام نقاط جهان منتقل می شوند، دی اکسید سولفور است که می تواند با جو واکنش نشان داده و ذرات سولفات را به وجود بیاورد. این ذرات معلق به همراه خاکستر و غبار می تواند رنگ خورشید را در زمان غروب تغییر دهند. به گفته دانشمندان غروب خورشید به این دلیل قرمز دیده می شود که در آن زمان خاص، شعاع های نور خورشید مسافت زیادتری از جو را باید طی کنند و به همین دلیل تنها شعاع هایی با طول موج بالا در انتهای طیف نوری موفق به انجام این کار می شوند که این موج، طیف قرمز خواهد بود. ذرات سولفات به طور خاص با افزودن به موانع موجود در مسیر شعاع های نور باعث تقویت این پدیده شده و رنگ غروب خورشید را غیر طبیعی جلوه می دهند. بر اساس گزارش MSNBC، اولین تغییرات غیر طبیعی در رنگ خورشید در 27 آگوست مشاهده شد و دانشمندان بر این باورند وقوع این پدیده امری طبیعی بوده و معمولا بعد از فوران آتشفشان ها شکل می گیرد. دیشب برنامه ی اسمان شب مهمانش اقای تفرشی بودند که در مورد سحابی ها و مخصوصا جبار سخن گفتند.در ذیل چکیده ای از برنامه ی اسمان شب امده. سحابی ها به چند دسته تقسیم می شوند.دسته ای با نام سحابی های نشری وجود دارند که طول موج خاصی ازهیدروژن الفا است.مثل سحابی جبار که در این گروه قرار دارد و دما به ۱۰۰۰درجه در این سحابی ها معمولا می رسد اما قسمتهایی هم دارد که دما به زیر منفی باشد. بازتابی:اگر در این سحابی ها ستاره ها سردتر از گونه ی Bباشد .ماده ی ابر مانند موجود در سحابی نور گسیل نمی کندبلکه از سیاره نور بازتاب می کند و به رنگ نور بازتابی دیده می شود. تاریک:اگر در این سحابی ها نوری عبور داده نشود و نور جذب ان شود تاریک می نامند. سحابی سر اسب در بالای جبار نمونه ای از این نوع است.ابرهای مولکولی هیدروژن (سحابی هایی که هیدروژن نوع ۲دارند)با امواج رادیویی ثبت می کنند و هیدروژن هایی هستند که مصرف نشدند. بعضی سحابی ها غبار زیادی دارند در فضای میان ستاره ای ,این غبار حتی در منظومه ی شمسی نیز وجود داشته در واقع سیارات و صخره های فضایی حاصل تجمع همین دانه های غبار در کنار یکدیگر می باشد. سحابی ها معمولا مرکز زایش ستاره ها می باشند معروفترین ها جبار است .البته سحابی حلقه در صورت فلکی شلیاق و یا در صورت فلکی خرچنگ که از مردن ستاره ها و با نابودی انها بوجود امده اند . معمولا مکان سحابی ها در بازوهای کهکشانی است.و نورانیت سحابی ها به مرور تغییر می کند. به نظر می رسد که سحابی جبار در چند قرن اخیر نورانی و قابل مشاهده گشته زیرا اگر این طور نبود عبدالرحمان صوفی در ۱۰۰۰ سال پیش یا بطلمیوس در ۲۰۰۰سال پیش ویا حتی گالیه ان را مشاهده می کردند و در مشاهدات خود می اوردند.و فردی در سال ۶۱۰ با لسکوپ ان را می بیند پس نشان می دهد که سن زیادی جبار ندارد.جبار بعد از کهکشان مسلسله عکسش توط هابل شکار و گرفته شد.حدود ۳۰۰۰ستاره در جبار و حدود ۷۰۰ ستاره درون ان به صورت نوزاد اسپیتزر بررسی کرد که در فضا دانه های غبار در حال رشد هست و منظومه شکل می گیرد .در خطوط طیفی در سحابی جبار یا به منظومه تبدیل میشود ویا با باد پخش می شود.به عکس بالا نگاه کنید در جاهایی که تصویر به شکل ابرو باد استباد هایی است که پخش شده که همین بادها باعث شکل گیری یک سحابی در مکانی دیگر می شوند.خورشید نیز از این باد ها دارد.معمولا سابی ها رقیق اند.وقتی به مرکزیک ستاره می ریم بسیار چگال تر میشود .همجوشی هسته ایی رخ می دهد.رمبش زیاد -فشار زیاد -دما زیاد گرانش قوی می شود حتی دما به ۸میلیون درجه نیز می رسدوستاره به انفجار هسته ایی تبدیل می شود. کم جرم ها به کوتوله ی سرخ تبدیل و دارای عمر طولانی می شوند وپر جرم ها به کوتوله ی قهوه ای با عمر کم تبدیل می گردند. باز به عکس بالا توجه کنید اون قسمت سفید درخشان وسط اگر از اطراف به شکل یک ذوزنقه در نظر بگیریم و انگاه ذوزنقهی جبار بنامیم ,۱۰۰هزار سال عمر دارد نا ارام وپر جرم ودمای زیاد مخصوص این قسمت است. رنگ های قرمز عکس که البته واقعی اند به خاطر هیدروژن الفا است و به طولموج قرمز دارد می رسد که بعد ها قابل مشاهده با مرئی نیست.رنگ اب و بنفش و شفید به خاطر ستاره های پر جرم اندو از گروه های O و۲۰برابرخورشید پر نور اند. ان حباب ها و رگه ها به خاطر بادهای میان ستاره ای اند. .خوشه ی پروین یا اقد(عقد)ثریاهاله ایی است پیرا ستاره ای پروین که با باد های ستاره ایی از بین رفتنددر واقع سحابی از بین رفت.می شود گفت که سحابی جبار حدود ۱۰۰هزار سال دیگر این اتفاق بایش می افتد. نوشته ی خودم.
کهکشانهای کوتوله و ارتباط آنها با ماده تاریک با تحیل و بررسی کهکشان های کوتوله که بدور کهکشان راه شیری در گردش اند، دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که حد اقل وزن کهکشان ها با حجم 10 میلیون برابر خورشید را کشف نموده اند. این هفته اطلاعات جدیدی در مورد ماده تاریک بدست آمده است. با تحیل و بررسی نور کهکشان های کوتوله که بدور کهکشان راه شیری در گردش اند، دانشمندان باور دارند که حد اقل وزن کهکشان ها با حجم 10 میلیون برابر خورشید را کشف نموده اند. این حجم می تواند کمترین حجم شناخته شده ذرات "توده ساختمانی" مرموز و نامرئی بنام ماده تاریک باشد. ستارگانی که در داخل این نوع توده های ساختمانی زاده می شوند، با هم یکجا شده و بصورت کهکشان ها در می آیند. دانشمندان در مورد ذرات میکروسکوپی و کوچک ماده تاریک، اطلاعات زیادی ندارند با آن هم ماده تاریک پنج ششم کل ماده در کائنات را تشکیل می دهد. به گفته لویس ستریگاری سرپرست ارشد این مطالعات در دانشگاه ایروین در کالیفورنیا "با دانستن کمترین حجم کهکشان، بهتر می دانیم که ماده تاریک چگونه رفتار می کند و در نتیجه روزی خواهیم دانست که کائنات و شکل حیاتی را که می شناسیم، چگونه بوجود آمده اند" ماده تاریک بر رشد ساختار در کائنات حکم می راند. بدون آن، کهکشان ها همانند کهکشان راه شیری وجود نخواهند داشت. دانشمندان می دانند که گرانش ماده تاریک ماده معمولی را جذب می کند و باعث می گردد تا کهکشان ها شکل بگیرند. در ضمن گمان می برند که با گذشت زمان کهکشان های کوچک با هم ترکیب شده و کهکشان های بزرگ مانند کهکشان راه شیری را ساخته اند. کوچکترین کهکشان های شناخته شده بنام کهکشان های کوتوله از نظر درخشندگی بسیار متنوع اند و گاهی از یک هزار تا 10 میلیون بار درخشنده تر از خورشید ما می باشند. حد اقل 22 کهکشان کوتوله شناخته شده بدور کهکشان راه شیری در حرکت اند. دانشمندان دانشگاه ایروین، با استفاده از داده های بدست آمده از تلسکوپ دوچشمی بزرگ کک در هاوایی و تلسکوپ ماژیلانیک در کشور شیلی و بخصوص با محاسبه جرم آنها، 18 کهکشان کوتوله را مطالعه و بررسی نمودند. دانشمندان با تجزیه نور هر کهکشان، مشخص نموده اند که ستارگان با چه سرعتی حرکت می کردند. اما هم اکنون با استفاده از سرعت آنها، حجم هر کهکشان را محاسبه کردند. پژوهشگران پیش بینی می کنند که با سنجش درخشان ترین و کم فروغ ترین کهکشان، حجم آنها از هم متفاوت باشند. اما بطور شگفت آور تمام کهشکان های کوتوله حجم یکسان داشتند؛ یعنی 10 میلیون بار پر حجم تر از خورشید. مانجو کاپلینگات – یکی از محققان و پروفسور همکار فیزیک و اخترشناسی در دانشگاه ایروین می گوید که این یافته ها از یک قیاس استفاده می کند که در آن انسان نقش ماده تاریک را بازی می کند. " حدس بزنید، شما یک موجود بیگانه اید که بر فراز زمین پرواز می کنید و مناطق شهری را با توجه به تمرکز نور در شب، می شناسید. با توجه به درخشنده ترین نور ها حدث میزنید که مثلأ در لوس انجلس انسان های زیاد تری نسبت به شهر بمبی زندگی می کند، اما مسئله این طوری نیست. ولی آنچه را که ما کشف کردیم، علاقه و اشتیاق برای گفتن این است که مناطق زیر زمینی حتی مناطقی که در شب برای بیگانگان قابل رویت است، جمعیتی بیش از 10 میلیون نفر دارد". از آنجائیکه کهکشان های کوتوله بیشتر از ماده تاریک ترکیب شده اند، پس تناسب ماده تاریک در مقایسه با ماده معمول 10 هزار در برابر 1 می باشد؛ یعنی کشف کم حجم ترین، یک بخش اساسی از ماده تاریک را آشکار می سازد. به گفته جیمز بولوک یکی دیگر از تحقیق کنندگان همکار و رئیس مرکز کیهان شناسی دانشگاه ایروین " ما واقعأ برانگیخته شدیم، زیرا این کهکشان ها بصورت واقعی نامرئی اند، ولی در عین حال مقدار زیادی ماده تاریک را در خود دارند. این کهکشان ها به ما کمک می کنند تا ذراتی را که ماده تاریک را ساخته اند، بشناسیم و به ما می فهماند که کهکشان ها چگونه شکل گرفته اند". دانشمندان می گویند حتی توده هایی از ماده تاریک وجود دارند که هیچ ستاره ای در آن نباشد. تا کنون یگانه توده های ماده تاریکی را که دانشمندان می توانند کشف کنند، آنهایی اند که توسط ستارگان روشن شده اند. دانشمندان امیدوارند بعد از اینکه دستگاه سقوط دهنده بزرگ در اواخر امسال در کشور سویس فعال شود، بتوانند ذرات میکروسکوپی ماده تاریک را بشناسند. این دستگاه دو میله یا ستون هسته را در یک حلقه در جهت مخالف سرعت می دهد و سپس آنها را با شدت به هم می کوبد تا شرایط بعد از لحظه انفجار بزرگ را بوجود بیاورند. دانشمندان امیدوار اند تا با انجام این کار برای اولین بار ذرات ماده تاریک را در یک آزمایشگاه بسازند. نوشته : یونس بخشی کد : N-151
وداع با دهانه ويكتوريا هم اكنون مريخ نورد فرصت در حال خارج شدن از دهانه ويكتوريا است. فرصت كه 5 مهرماه 1385 وارد بزرگترين دهانه برخوردي در سفر خود شده بود، به مدت يك سال خاك ديواره هاي ضخيم اين دهانه 800 متري را مورد بررسي قرار داد. مقصدی که گرچه پنج سال پيش در تصاویر مدارگردهای مریخ شناسایی شده بود اما کسی آن زمان تصور نمیکرد زمانی این گودال بزرگ مقصد مریخنوردي باشد، زیرا فقط سه ماه عمر مفید برای روح و فرصت در سطح مریخ پیشبینی شده بود. مريخ نورد فرصت از زمان فرود، دهانههای برخوردی مختلفی را بررسی کرد. نخست دهانهای ۱۶ متری که درست در كنارش فرود آمده بود و سپس چند دهانه دیگر که بزرگترین آن حدود ۱۶۰ متر پهنا داشت. اما این بار موضوع کاوش، دهانهای با ۷۰ تا ۸۰ متر عمق بود كه سنگهای بستر آن گویای گذشته دورتری از مریخ بودند. روزگاری که این سیاره احتمالا خوش اقلیمتر بوده و دورانی که مایع در این منطقه جاری بوده است. رد چرخ هاي مريخ نورد فرصت هنگام خروج از دهانه ويكتوريا در تصاوير ارسالي فرصت، صخرههاي بدون پوشش متعددي در دهانه ويكتوريا مشاهده شدند. اين صخره ها میتوانند گواه این باشند که روزگاری در تماس با آب بودهاند و این اتفاق در نزدیکی سطح رخ داده است. روز پنج شنبه هفته گذشته ماموريت مريخ نورد فرصت در دهانه ويكتوريا به پايان رسيد و اين كاوشگر سخت كوش راه خود را به سمت بيرون از اين دهانه در پيش گرفت. روح و فرصت تابستان 1382 که مقارن با نزدیکترین ملاقات زمین و مریخ در دهه هاي اخیر بود، به سوی سیاره سرخ رهسپار شدند و در همان سال به مقصد رسیدند. این مریخ نوردها قرار بود فقط ۹۰ روز کار کنند، اما طراحی فوق العاده و ساخت بی نظیرشان سبب شد بتوانند زمستان مریخ را نیز پشت سر بگذارند و ده برابر بیشتر عمر کنند. براي كسب اطلاعات بيشتر به صفحه اختصاصي مريخ نوردها در وب سايت ناسا(اينجا) مراجعه كنيد. پارس اسکای
اين روزها شاتل فضايي آتلانتيس در حال آماده سازي براي انجام ماموريت STS- 125 جهت تعمير و به روز رساني ابزار تلسكوپ فضايي هابل است. آتلانتيس كه افتخار انجام حدود 30 ماموريت موفق را در طول عمر 30 ساله اش در كارنامه خود دارد، شب گذشته جهت اتصال مخرن اصلي و دو راكت بالابرنده به ساختمان ويژه تعميرات منتقل شد. چندي پيش ناسا اعلام كرد كه آتلانتيس براي آماده سازي روز شنبه آينده(9 شهيرورماه) به سكوي پرتاب A39 منتقل مي شود و ماموريت خود را روز شنبه 20 مهرماه آغاز مي كند. انتقال آتلانتيس به سمت سكوي پرتاب توسط كراولر صورت مي گيرد. وسيله اي كه آنقدر كند حركت مي كند كه زمان انتقال آتلانتيس از ساختمان اصلي تا سكوي پرتاب در حدود 6 ساعت به طول مي انجامد! شاتل فضايي آتلانتيس در طول انجام ماموريت هاي خود 244 روز را در فضا سپري كرده و در اين مدت 7 بار به ايستگاه فضايي مير و 8 بار به ايستگاه فضايي بين المللي متصل شده است. براي كسب اطلاعات بيشتر از اين ماموريت مي توانيد كليپ هاي ناسا را در اينجا مشاهده كنيد. در اين ماموريت دو ابزار طيف نگار كيهاني و دوربين ميدان باز و سياره اي 3 بر روي هابل نصب مي شوند. همچنين ژيروسكوپ ها نيز مورد بازنگري قرار مي گيرند. منبع : UniverseToday.Com کد : N-134
پارس اسکای
"آندره نسترنکو" (Andrey Nesterenko) سخنگوی وزارت امور خارجه فدراسیون روسیه روز سه شنبه در پاسخ به سوالات رسانه ها در رابطه با پرتاب موشک فضایی ایرانی "سفیر" اظهار داشت که پرتاب موشک حامل ایرانی تغییری در ارزیابی روسیه از توان موشکی ایران ایجاد نمی کند. نسترنکو یادآور نمود که ایران در چارچوب برنامه فضایی خود آماده پرتاب مستقلانه ماهواره به مدار نزدیک زمین می شود و با این هدف موشک حامل فضایی ساخته شد که آزمون های آن انجام می شوند؛ اولین پرتاب در ماه فوریه 2008 انجام شد. طبق برخی از نشانه ها، اولین پرتاب به هدف معین شده نرسید. پرتاب کنونی، دومین پرتاب است، آنطور که رسانه های ایرانی اطلاع می دهند با موفقیت پرتاب شد و ماکت ماهواره در مدار قرار گرفت. وی خاطر نشان داشت: "این پرتاب موشک حامل ایرانی چیز جدیدی به ارزیابی های ما از توان موشکی ایران نمی افزاید. نگرانی هایی که ایالات متحده آمریکا اعلام می کند، مبنی بر این که فناوری هایی که در ایران برای ساخت موشک حامل ایجاد می شوند در تکامل بخشیدن به موشک های بالستیک استفاده خواهند شد، اساس کافی ندارند". ایران دارای برخی انواع موشک های بالستیک می باشد که برای پرواز تا دو هزار کیلومتر در نظر گرفته شده اند. برای پرتاب ماهواره تجهیز آنها به سکوی شتاب دهنده ضرورت دارد. سخنگوی وزارت خارجه روسیه گفت: "برای رساندن مشخصات فنی آن تا سطح پله تکمیلی برای موشک بالستیک، اصلاً لازم نیست که کار فنی دشواری انجام داد، چرا که برای پرتاب ماهواره به مدار، نیازی به دقت بالای رهنمون سازی که برای موشک بالستیک بعنوان سیستم تسلحیاتی لازم است، وجود ندارد. برای پرتاب ماهواره نیازی به فناوری دشواری نیز نیست که تامین کننده وارد شدن کلاهک موشک بالستیک به لایه های ضخیم اتمسفر در عین افزایش برد پرتاب باشد. از این رو لازم به صحبت درباره "سهم" فناوری های فضایی ایرانی در تسلیحات موشکی ایران نیست و مرتبط ساختن آزمون کنونی موشک حامل فضایی با ضرورت استقرار تجهیزات دفاع ضد موشکی در چک و لهستان بی اساس است". سخنگوی وزارت امور خارجه فدراسیون روسیه گفت: "اگر ایران اکیداً پایبند به برنامه های اعلام شده خود برای استفاده صلح آمیز از فضا باشد، پس برنامه فضایی آن تهدیدی برای ثبات و امنیت بین المللی نخواهد بود. امروز ایران موضعی سازنده دارد و خواستار دسترسی برابر تمامی کشورها به فضاست و از تلاش های روسیه و چین برای تصویب توافقنامه همه جانبه برای جلوگیری از استقرار هرگونه سلاحی در فضا حمایت می کند".
تقی پور گفت: در حال حاضر در ایران امکان اعزام انسان به فضا را فعالانه بررسی می کنند. این در کشور ما یکی از مهمترن اهداف در آینده نزدیک است. به گفته وی، طی یک سال ایران تاریخ دقیق پرتاب اولین فضا نورد خود را مشخص خواهد کرد. تقی پور گفت: "بر اساس برنامه تنظیم شده ما، ایران تا سال 2021 باید کشور پیشتاز منطقه در بخش هوا-فضا باشد". وی همچنین ابراز امیدواری نمود که ایران طی چند ماه اولین ماهواره ملی خود را به مدار پرتاب می کند. روز یکشنبه گذشته سازمان فضایی ایران و رسانه های محلی اعلام نمودند که آزمون موشک حاملی که به کمک آن ماکت ماهواره به مدار نزدیک زمین منتقل شد، با موفقیت انجام شد.
پوريا ناظمي، دبير دومين رقابت صوفي با اعلام اين مطلب به خبرنگار ايسنا گفت: اين رقابت رصدي با حمايت و همکاري استانداري سيستان و بلوچستان و سازمان ها و نهادهاي دولتي و آموزشي اين استان از جمله سازمان آموزش و پرورش، سازمان ملي جوانان، دانشگاه سيستان و بلوچستان و با پيگيري جمعيت منجمان مهبانگ از سوي شاخه آماتوري در پايان هفته جاري در سيستان و بلوچستان برگزار خواهد شد. وي خاطرنشان كرد: در همين حال و در اولين گام به سوي برگزاري اين رقابت به شکل فراملي، امسال تعدادي از منجمان آماتور از انجمن نجوم کردستان عراق در اين رقابت حضور مي يابند ناظمي تصريح كرد: در همين حال به ابتکار جمعيت منجمان مهبانگ در اين برنامه از زحمات دکتر خواجه پور که نقش ارزندهاي در ترويج نجوم و رشد نجوم آماتوري در کشور مان ايفا کرده اند تقدير به عمل خواهد آمد. دکتر خواجه پور مترجم کتاب نجوم به زبان ساده در ايران است که بسياري از منجمان آماتور امروز ايران کار علمي خود را با مطالعه اين کتاب اغازکرده اند و اين کتاب هنوز هم پس از سالها در رده پر فروش ترين و معتبر ترين راهنماهاي منجمان آماتور ايراني به شمار مي رود. وي خاطرنشان كرد: از اين پس اين رقابت هر سال با گرامي داشت مقام علمي يکي از اخترشناسان يا دانشمنداني که نقشي مثبت در رشد نجوم آماتوري و ترويج علم داشته اند برگزار خواهد شد .دومين دوره رقابت رصدي صوفي که با هدف تکريم و بزرگداشت مقام علمي عبدالرحمن صوفي رازي طراحي شده است، در روزهاي هفتم و هشتم شهريور ماه سال جاري در استان سيستان و بلوچستان برگزار ميشود. تمام رصدگران ايراني و غير ايراني که با صورت هاي فلکي و اجرام شناخته شده ژرف آسمان آشنا باشند و به کمک اطلسهاي آسمان با يک تلسکوپ يا دوربين دوچشمي، علاوه بر رصد ماه و خورشيد و سيارات به رصد اجرام اعماق آسمان ميپردازند و سابقه رصد تعدادي از اجرام فهرست معروف مسيه را در کوله بار تجارب رصدي خود داشته باشند، شرط اوليه براي حضور در دومين رقابت صوفي را دارند.
NGC 1275 کهکشان بسیار فعالی که دارای نواحی غولپیکر اما زیبایی می باشد ، تحت تاثیر یک میدان مغناطیسی فراکیهانی بسیار قوی قرار گرفته است.اما اینکه چگونه ساختارهای ظریف ، مانند آنچه در این کهکشان یافت شد قادر به تحمل چنین محیط پر انرژی هستند خود پرسشی است که تاکنون پاسخی به آن داده نشده است. کهکشان فوق ، یکی از نزدیکترین کهکشانهای بیضوی میزبان سیاهچاله ای ابر پر جرم می باشد.فعالیت پر انرژی گازی که در نزدیکی سیاهچاله در حال چرخش است ، حباب هایی از ماده را وارد خوشه کهکشانی مجاور می کند.نواحی گازی وسیع تا آن سوی کهکشان کشیده می شوند و خوشه کهکشانی را سرشار از گازهای نشری پرتو ایکس چند میلیون درجه ای میکنند.اخترشناسان تصور می کردند این نواحی ظریف می بایستی تابحال در اثر دمای بالا ، پراکنده و تبخیر شده یا برای تشکیل ستارگان در اثر نیروی خود گرانشی رمبیده(فرو ریخته) باشند این نواحی ، تنها مدرک در نور مریی برای اثبات رابطه پیچیده بین سیاهچاله مرکزی و خوشه گازی مجاور می باشند و سرنخ های مهمی در مورد چگونگی تاثیرگزاری سیاهچاله های غولپیکر بر محیط اطرافشان را در اختیار اخترشناسان قرار می دهند. با استفاده از آنچه تلسکوپ فضایی هابل آشکار ساخته است ، گروهی از اخترشناسان به مدیریت اندی فابین از دانشگاه کمبریج انگلستان ، برای اولین بار رشته های منفرد گازی که این نواحی را شکل می دهد ، تجزیه و تحلیل کردند.میزان گازی که در یک رشته ویژه وجود دارد ، حدود 1 میلیون برابر جرم خورشید است! و تا 20,000 سال نوری ادامه می یابند.این نواحی زمانی شکل گرفته اند که گاز سرد ناشی از هسته کهکشان به دنبال حباب های برخاسته از سیاهچاله ، کشیده شده اند. مطالعه جدیدی که در 21 آگوست(31 مرداد) در مجله نیچر منتشر شد ؛ بیان می کند که میدان های مغناطیسی ، گازهای باردار را در مکان خود نگه می دارند و در برابر نیروهایی که ممکن است این نواحی را آشفته کنند ، مقاومت می کنند.این ساختار بنیادی برای رویارویی با فرو ریزش های گرانشی کافی می باشند. فابین در این باره گفت:" ما از طریق این مشاهدات متوجه می شویم که میدانهای مغناطیسی برای حیات و تکامل این نواحی پیچیده ، مهم می باشند ." شبکه های یکسانی از این نواحی در اطراف دیگر خوشه های کهکشانی مرکزی دور دست ، یافت شده اند اما به دلیل فاصله شان نمی توان با این کیفیت آنها را مشاهده کرد.در مشاهدات آینده این گروه از داده های برای تفسیر آنچه در کهکشان های دور دست دیده می شود ، استفاده خواهد کرد. نویسنده : فائزه چقاجردی شما می توانید در سایت Heavens above در هر نقطه جهان که باشید ، زمان عبور ماهواره ها را ردیابی کنید . این سایت را دو آلمانی راه اندازی کرده اند . این ماهواره ها عبارتند از : ISS ایستگاه فضایی بین المللی ، HST تلسکوپ فضایی هابل ، Envisat و از همه زیباتر ده ها ماهواره ی ایریدیم ( Iridium ) و تعدادی دنباله دار و ... . چگونگی استفاده از سایت در قسمت پایین اصلی 4 لینک مشاهده می کنید : 1- log-on : اگر شما عضو هستید در این جا با وارد کردن User Name و Password می توانید بدون دردسر وارد محل سکونت خود شوید . 2- Register عضویت : با کلیک بر روی آن می توانید رایگان عضو شوید . اول فرم را پرکنید و بعد از کلیک بر روی Submit دو لینک برای شما می آید ، Select fron our huge database of places و Enter your coordinates manually . با انتخاب لینک Select fron our huge database of places نام کشور هابرای شما می آید که شما مثلا Iran را انتخاب می کنید ، بغد در قسمت Search String نام منطقه مورد نظر را انتخاب می کنید مثلا Najafabad ( تقربا همه مناطق جهان در این جا است ) اگر چند شهر یا منطقه در ایران به نام نجف آباد داشته باشیم در صفحه بغد شما با در نظر گرفتن استان و حدود مختصات جغرافایی روی محل خود کلیک کنید و شما عضو هستید ؛ اما اگر منطقه ای نیامد دوباره نام محله ای بزرگتر در نزدیکی خود را انتخاب و Neighbours را انتخاب کنید و در آنجا نزدیک ترین محله را انتخاب کنید . اما اگر مختصات دقیق آن محل را می دانید ( تادقت هزارم درجه ؛ مثلا عرض 35.254 و طول 52.144 و ارتفاع از سطح دریا تامتر ) در مرحله دوم با انتخاب Enter your coordinates manually و پر کردن فرم شما بی دردسر تر عضو خواهید شد . 3- Select : اگر نخواهید عضو شوید مثلا می خواهید یک بار برای رصد به این منطقه بروید این منو و منو بعدی استفاده کنید . با انتخاب این نام کشور هابرای شما می آید که شما مثلا Iran را انتخاب می کنید ، بغد در قسمت Search String نام منطقه مورد نظر را انتخاب می کنید مثلا Najafabad ( تقربا همه مناطق جهان در این جا است ) اگر چند شهر یا منطقه در ایران به نام نجف آباد داشته باشیم در صفحه بغد شما با در نظر گرفتن استان و حدود مختصات جغرافایی روی محل خود کلیک کنید و شما وارد می شوید ؛ اما اگر منطقه ای نیامد دوباره نام محله ای بزرگتر در نزدیکی خود را انتخاب و Neighbours را انتخاب کنید و در آنجا نزدیک ترین محله را انتخاب کنید . 4- Enter : اما اگر مختصات دقیق آن محل را می دانید ( تادقت هزارم درجه ؛ مثلا عرض 35.254 و طول 52.144 و ارتفاع از سطح دریا تامتر ) با انتخاب این و پر کردن فرم شما بی دردسر تر وارد خواهید شد . در گوشه صفحه اصلی شما محل کنونی ایستگاه فضایی بین المللی ISS است . بعد از ورود شما با انخاب هر ماهواره محل و زمان دقیق رد شدن آن را می بینید حتی می توانید تا چندین ماه بعد و قبل را مشاهده کنید . محل آن ها با سمت و ارتفاعش مشخص شده : ارتفاع Alt. و سمت Azimuth .اگه نتونستید استفاده کنید لا اقل هر وقت برید به این سایت جای فعلی ماهواره بین المللی ای اس اس را می بینید که الان کجاست . Solar energy is created deep within the core of the Sun. It is here that the temperature (15,000,000° C; 27,000,000° F) and pressure (340 billion times Earth's air pressure at sea level) is so intense that nuclear reactions take place. This reaction causes four protons or hydrogen nuclei to fuse together to form one alpha particle or helium nucleus. The alpha particle is about .7 percent less massive than the four protons. The difference in mass is expelled as energy and is carried to the surface of the Sun, through a process known as convection, where it is released as light and heat. Energy generated in the Sun's core takes a million years to reach its surface. Every second 700 million tons of hydrogen are converted into helium ashes. In the process 5 million tons of pure energy is released; therefore, as time goes on the Sun is becoming lighter.
The chromosphere is above the photosphere. Solar energy passes through this region on its way out from the center of the Sun. Faculae and flares arise in the chromosphere. Faculae are bright luminous hydrogen clouds which form above regions where sunspots are about to form. Flares are bright filaments of hot gas emerging from sunspot regions. Sunspots are dark depressions on the photosphere with a typical temperature of 4,000°C (7,000°F).
The corona is the outer part of the Sun's atmosphere. It is in this region that prominences appears. Prominences are immense clouds of glowing gas that erupt from the upper chromosphere. The outer region of the corona stretches far into space and consists of particles traveling slowly away from the Sun. The corona can only be seen during total solar eclipses.
The Sun appears to have been active for 4.6 billion years and has enough fuel to go on for another five billion years or so. At the end of its life, the Sun will start to fuse helium into heavier elements and begin to swell up, ultimately growing so large that it will swallow the Earth. After a billion years as a red giant, it will suddenly collapse into a white dwarf -- the final end product of a star like ours. It may take a trillion years to cool off completely. 
اسمان پارس
سخنگوی مطبوعاتی پروژه فضانوردی سرنشیندار چین روز سه شنبه 16 سپتامبر در پکن اعلام کرد قسمت های مختلف لباس فضانوردی بیرون از کابین که چین با توانایی خود طراحی و تولید کرده، پس از بازرسی جدی کارشناسان، نیازهای ماموریت پرواز سرنشینان سفینه فضایی شن جو 7 را کاملاً برآورده کرده است.
منبع : Irib
کد : N-203
عمده كارهاي من طي سالهاي گذشته فعاليتهاي تحقيقاتي روي سياهچالهها بوده است و اكنون با گذشت بالغ بر 2 دهه از آغاز اين تحقيقات با استفاده از چندين تلسكوپ قدرتمند و به صورت همزمان، يك سياهچاله را زير نظر گرفتهايم. سياهچالهها بسيار فعالند و از نظر ساختار و رموزي كه در دل آنها نهفته، پيچيدگيهاي خاص خود را دارند. اين مساله موجب شده ترجيح دهم سمت و سوي فكري خود را روي تنها سياهچالهاي كه در مركز كهكشان راه شيري قرار گرفته است، معطوف كنم. شايد برايتان جالب باشد بدانيد برخي سياهچالهها تا چند برابر خورشيد عظمت دارند، اما در هر كهكشان يك ابر سياهچاله وجود دارد كه وزن آنها بين 4 ميليون تا 4 ميليارد برابر خورشيد است. ابر سياهچالهاي كه در كهكشان راه شيري وجود دارد از جهات گوناگون قابل توجه است. نزديكي زياد زمين به اين سياهچاله از جمله عواملي است كه دانشمندان و اخترشناسان را به تحقيق و بررسي ذرهبيني آن تحريك كرده. اما اين تمام ماجرا نيست.
شما پارادوكسي را درخصوص ارتباط سياهچالهها و شكل گيري ستارگان مطرح كرده ايد كه براي دانش كيهانشناسي دنيا جالب توجه بوده است. اكنون چه پاسخهايي براي آن ارائه كردهايد؟
كاري كه ما كردهايم، استفاده از تكنيكهاي راديويي براي جستجوي دقيق ستارگان بسيار جوان بوده است. اين ستارگان در دل گازهاي اطراف سياهچاله قرار دارند و پس از بررسيهاي دقيق به اين موضوع پي برديم كه اين ستارگان همان جا حيات يافتهاند و چيزي به نام مهاجرت آنها در ميان نيست؛ البته اين نظريه تقريبا قطعي است. حال اين سوال نيز مطرح ميشود كه چرا اين گازها در سياهچال بلعيده نشدهاند؟ پاسخ ما به اين پرسش نيز اين است كه چگالي اين گازها بسيار بالاست و از اين رو سياهچاله نتوانسته آنها را متلاشي كند.
پارس اسکای
منبع : JamejamOnline
کد : N-202
منبع : Isna
کد : N-200
منبع : UniverseToday.Com
کد : N-199
منبع : Irna
کد : N-190
منبع : kabulsky
کد : N-197
تصویر بزرگ
تصویر بزرگ 
آخرین پرواز به سوی هابل
در این ماموریت که 11 روز به طول خواهد انجامید برای پنجمین و آخرین بار هابل تعمیر خواهد شد و عمر آن حداقل تا سال 2013 تمدید می شود. در این ماموریت قرار است 2 ابزار جدید بر تلسکوپ فایی هابل نصب شود و همچنین باتریها و حسگرها و 6 ژیروسکوپ آن تعویض شوند تا هابل بار دیگر با حداکثر توان خود و برای آخرین بار به خدمت علم در آید.
این ماموریت پیش از حادثه سقوط شاتل فضایی کلمبیا در برنامه پروازهای شاتل های فضایی قرار داشت اما پس از آن حادثه به دلیل توصیه کمیسون بررسی سقوط کلمبیا و به دلیل مسایل امنیتی از دستور کار شاتل ها خارج شد. همین موضوع سبب اعتراض های بسیاری در میان جامعه علمی شد و سرانجام کمیسیون دیگری شروع به بررسی موضوع کرد و در پایان اعلام شد با حفظ تمامی تدابیر ایمنی ممکن آتلانتیس به دیدار هابل خواهد رفت. این ماموریت تنها ماموریت شاتل ها پس از سقوط کلمبیا خواهد بود که به مقصدی غیر از ایستگاه بین المللی فضایی انجام خواهد شد. لبته پس از پیشنهاد سناتور اوباما (نامزد حزب دموکرات برای ریاست جمهوری ایالات متحده ) مبنی بر تمدید مدت خدمت شاتل های فضایی پس از سال 2010 و تا زمان اطمینان از کارآمدی اوریون که قرار است جانشین شاتل ها شود، و اعلام ناسا مبنی بر بررسی این موضوع ممن است ماموریتهای دیگری به مجموعه ماموریتهای شاتل ها و به مقصد مدار زمین بدون ملاقات با ایستگاه، افزوده شود.
در این ماموریت غیر از تعمیر هابل 2 ابزار جدید به آن افزوده خواهد شد یکی از آنها ابزاری به نام مکانیزم گرفت نرم یا Soft-Capture Mechanism است که کمک خواهد کرد تلسکوپ پس از سپری شدن عمرش به مداری امن منتقل شود و دیگری دوربین میدان دید باز شماره 3 یا WFC3 است. این دوربین به هابل امکان می دهد تا بازه وسیعتری از طول موجها را در یک میدان دید ثبت کند. ین ماموریت را از نظر دشواری و پیچیدگی عملیات دشوار ترین ماموریت ناسا پس از فتح ماه ارزیابی می کنند و به همین دلیل تدابیر شدیدی برای تضمین امنیت آن و فضانوردان آن اتخاذ شده است. از جمله اینکه برای اولین بار در تمام مدت عملیت شاتل فضایی اندیور بر سکوی 39B آماده پرواز خواهد ماند تا در صورت نیاز به یاری شاتل آتلانتیس رود. این ماموریت با کد STS400(LON) شناخته می شود که تنها در صورت نیاز انجام خواد شد. سکات آلتمن (فرمانده)، گرگوری جانسون (خلبان)، مایکل گود، مگان مک آرتور، میشاییل ماسیمینو و اندرو فستل (تکنسین های ماموریت) وطیفه دارند در این ماموریت هابل را احیا کنند تا این ابزار ارزشمند علمی بتواند تا زمان آماده شدن تلسکوپ فضایی جیمز وب چشمان انسان به روی عالم را باز نگاه دارد.
کاوشگر رزتا شب گذشته با گذر از نزدیکی استین، یکی از اجرام کوچک کمربند اصلی سیارک ها اطلاعات با ارزشی را از این گونه کمیاب اجرام کوچک منظومه شمسی جمع آوری کرد.
در ساعت 18:58 روز گذشته (شنبه 16 شهریور ماه) کاوشگر رزتا (Rosetta) با نزدیک شدن به سیارک 2867 استینز (2867 Steins) تنها از فاصله 800 کیلومتری این سیارک عبور کرد. این سیارک نخستین هدف علمی ماموریت رزتا در سفر 11.5 ساله آن به شمار می رود. ماموریتی که در نهایت با کاوش هسته دنباله دار چوریموف – گرازمینکو (67P Churyumov/Gerasimenko) به پایان خواهد رسید.
موفقیت این ماموریت اما ساعتی بعد و بعد از دریافت اطلاعات دورسنجی (telemetry) از سوی مرکز کنترل ماموریت در داموشتات آلمان تایید شد. در هنگام مواجه با این سیارک ارتباط فضا پیما با زمین، به دلیل جهت قرار گیری آنتن فضا پیما ، قطع بود. این ملاقات در فاصله 41/2 واجد نجومی از زمین و جایی رخ داد که امواج الکترومعناطیس باید 20 دقیقه زمان را تا رسیدن به مرکز اطلاعات پرواز در راه باشند.
استینز ، سیارکی کوچک با ظاهری نا منظم و سیب زمینی شکل است که قطری معادل 6.4 کیلومتر دارد و از حانواده سیارکهای رده E است که تا کنون اعضا آن به طور مستقیم از سوی فضا پیماهای زمینی رصد نشده بودند. این سیارکهای کوچک عموما در بخش داخلی کمربند سیارکها که در مدار میان مریخ و مشتری قرار دارد سافت می شوند. تصصور می شود که این سیارکها حاصل برخورد سیارکهای بزرگتر در دوران جوانی منظومه شمسی باشند. عمده ترکیبات این سیارکها را مواد سیلیکاتی تشکیل می دهد و یا فاقد مواد آهنی بوده یا میزان این مواد در آنها بسیار اندک است.
اگرچه تا تحلیل کامل داده های ملاقات دیشب که تا روزهای آتی به طول خواهد انجامید زمان باقی است اما از هم اکنون می توان مطمئن بود این اطلاعات ارزشمند رزتا دریچه جدیدی به درک ما از ماهیت سیارک استینز و در پی آن تاریح شکل گیری منظومه شمسی و تحول آن باز خواهد کرد.
2 سال قبل و در ماه مارس سال 2006 میلادی برای نخستین بار رزتا به کمک دوربین اوزیریس خود و از فاصله 159 میلیون کیلومتری نگاهی به این سیارک انداخت و متوجه گردش وضعی 6 ساعته این سیارک شد پس از ان نیز چندین بار اطلاعات مختلفی از این سیارک جمع آوری شد و در نهایت در ساعاتی پیش از ملاقات رزتا با این سیارک که اولین ملاقات یک فضا پیمای اروپایی با سیارکها بود تمام دستگاههای علمی عرشه رزتا برای جمع آوری اطلاعات به حالت آماده باش درآمدند.
تمرکز اصلی ابزارهای رزتا بر کسب داده هایی از ساختار، چگالی و مشخصات مداری این سیارک بود و با نزدیک شدن به آن این ابزارها به بررسی ساختارهای سطحی، و تحلیل شیمیایی سطح و تاثیر بادهای خورشیدی بر آن پرداختند.
دکتر دیوید ساوت وود (David Southwood) مدیر بخش تحقیقات رباتیک آزانس فضایی اروپا در باره این ماموریت گفت؛ اگرچه این سیارک، سیارک کوچکی است اما داده های علمی فراوانی را به ما هدیه خواهد کرد. این سیارک به درک ما زا انواع مختلف سیارکها کمک می کند و ما را در شناخت منشا منظومه و گذشته آن یاری می دهد.
فضا پیمای رزتا از زمان پرتاب خود در سال 2004 تا کنون در حدود 3.7 هزار میلیون کیلومتر سفر کرده است و 2 بار از گرانش زمین و یک بار از گرانش مریخ برای ادامه سفر خود سود جسته است. 17 دسامبر سال جاری رزتا به دورترین فاصله خود از خورشید در مدار کنونی اش می رسد و سپس باردیگر به سمت زمین می آید تا برای آخرین بار از نیروی گرانشی زمین کمک بگیرد. این کمک گرانشی فضا پیما را به سوی مقصد نهایی اش پرتاب خواهد کرد.
در این مسیر رزتا بار دیگر به ملاقات یکی دیگر از اجرام کمربند سیارکها – سیارک لوتیتا (Lutetia) خواهد رفت و در نیمه سال 2014 با هدف نهایی خود ، دنباله دار چوریموف – گرازمینکو دیدار خواهد کرد تا یکی از هیجان انگیز ترین کاوش های فضایی دوران معاصر آغاز شود.
رزتا نام خود را از کتیبه ای مصری گرفته است که به کمک آن باستان شناسان توانستند زبان هیروگلیف مصری را رمز گشایی کنند و به گنجینه اطلاعات مصر باستان دست یابند. دانشمندان امیدوارند رزتا نیز کلید گنجینه های درک تحول گذشته منظومه شمسی را برای آنها به ارمغان بیاورد
نگاه VLT به پیدایش ابرهای پیش سیاره ای اخترشناسان توانسته اند به بررسی قرص های پیش سیاره ای در اطراف ستاره های جوان خورشید مانند با دقتی کم نظیر بپردازند. در این بررسیها حرکت ها و توزیع گاز در نواحی داخلی قرص های غبار با دقت مورد بررسی قرار گرفته و نتیج آن ممکن است به طور غیر مستقیم شرایط شکل گیری سیارات غول را بیش از پیش آشکار کند. این بار ابزارهای دقیق VLT رصدخانه جنوبی اروپا این بررسیها را به پیش می برد.
نگاه رصدخانه جنوبی اروپا به پیدایش ابرهای پیش سیاره ای
نتایج به دست آمده جدید نه تنها دانسته های پیشین ما در باره وضعیت غبار را تایید می کنند که نحوه توزیع غبار در این ابر و منشا آن را نیز مورد بررسی قرار می دهد. بر این اساس در نواحی که پیشتر گمان می رفت از غبار خالی شده و شکافهایی را در این ابرهای گازی ایحاد کرده باشد، مولکولهای گازی هنوز به وفور بافت می شوند. بنابر این این احتمال مطرح می شود که سیارات با جذب غبار های در حال شکل دادن به جنین های سیاره ای هستند و یا خود سیارات شکل گرفته و در مرحله جذب مولکولهای گازی قرص اولیه هستند.
بر اساس این بررسیها در یکی از این منظومه ها که در اطرااف ستاره SR 21 شکل گرفته است، سیاره ای غول در فاصله 5/3 برابری فاصله زمین تا خورشید شکل خواهد گرفت در حالیکه در ستاره دوم یا HD 135344B سیاره احتمالی در مداری با فاصله 10 تا 20 واحد نجومی از ستاره مادر به وجود خواهد آمد اما وضعیت در ستاره سوم یا TW شجاع، به گونه ی است که احتمالا 2 سیاره را شکل خواهد داد.
نکته مهم در این رصد ها که به واسطه ابزار CRIRES تلسکوپ خیلی بزرگ (VLT) رصدخانه جنوبی اروپا انجام شده است، این است که شرایط شکل گیری قرص های پیش سیاره ای در هر یک از این 3 ستاره خورشید مانند جوان بسیار متفاوت از یکدیگر است و احتمالا منجر به شکل گیری منظومه های متفاوتی خواهد شد.
این بررسی در کنار تکنیک های جدید تصویر برداری این امید را فراهم آورده است تا اخترشناسان بتوانند، قرص های پیش سیاره ای که ممکن است سیارات زمین مانندی را تولید کنند را در فاصله های اندکی از ستاره مادر خویش بیابند.
قابل ذکر است که دانش کلاسیک ما از شکل گیری منظومه شمسی و سیارات آن پس از دست آوردهای اخیر و کشف سیارات فراخورشیدی با چالش های جدی مواجه شده است و به نظر می رسد رصدهای جدید بتوانند داده ای لازم برای ارایه تئوری جدیدی در رابطه با شکل گیری منظومه های سیاره ای در اختیار دانشمندان قرار دهد.
در سالهای اخیر کشف سیارات فراخورشیدی تحول قابل توجهی در دانش و آگاهی ما نسبت به شکل گیری سیارات و همچنین نحوه پیدایش و تحول منظومه شمسی به وجود آورده است. سیارات یافت شده که با کمک روش های محتلف شکار و بررسی شده اند نشان از آن دارند که تحول منظومه های سیاره ای احتمالا در همه جای کیهان یکسان نیست و در محیط های مختلف سرونشت های مختلفی در انتظار سیاراتی است که در اطراف ستاره های جوان شکل می گیرند.
امروزه با رشد فناوریهای فضایی و رصدی، هرروزه تعداد بیشتری از این سیارات در گوشه وکنار جهان یافت می شوند و دریچه های جدیدی به روی آگاهی ما از کیهان می گشایند و بسیاری از اخترشناسان بر این باورند که این اجرام فصل مهمی از ستاره شناسی دهه های آینده را به خود اختصاص خواهند داد
این وبگاه به زبان های گوناگونی ترجمه و ارایه شده است و اخیرا دکتر محمد حیدری ملایری، استاد برجسته اخترشناسی رصدخانه پاریس و عضو گروه میراث تلسکوپ فضایی هابل این وبگاه را به زبان فارسی ترجمه کرده است. استاد ملایری علاوه بر ستاره شناسی از چهره های سرشناس در زمینه زبان و ادبیات فارسی است که تلاش دارد تا فارسی سره را ترویج دهد.
این وبگاه در نشانی http://exoplanet.eu/index.ir.php قابل دسترسی است و می تواند نقش مهمی در رشد آگاهی مخاطبان فارسی زبان از موضوع سیارات فراخورشیدی داشته باشد.
زماني كه اين دستگاه با تمام توان خود مورد بهره برداري قرار بگيرد،انتظار مي رود دانشمندان بتوانند شرايط جهان را در نخستين كسرهاي ثانيه پس از شكل گيري كيهان بررسي كنند و مسايلي نظير ابعاد بالاتر،اتحاد نيروها و بسياري از نكات مهم ديگر كه در دو حوزه كيهان شناسي و فيزيك ذرات مورد توجه است را توضيح دهد.
پيش بيني مي شود مجموعه داده هايي كه LHC در مدت يك سال توليد خواهد كرد به بيش از 15پتا بايت داده (15 ميليون گيگا بايت) برسد كه براي پردازش آن به بيش از 100 هزار كامپيوتر نياز است. به همين دليل سرن – كه خود محل تولد وب و اينترنت به معني امروزي آن است – از مدتي پيش طرح گرايد يا تور را دنبال مي كند كه بتواند با به اشتراك گذاشتن توان محاسبه رايانه ها از آنها براي تحليل سريعتر داده هاي LHCاستفاده كنند.
موفقيت ديروز تنها آغاز راه عمليات بزرگترين ماشين علمي تاريخ بشريت بود.
منبع:پایگاه خبری ماهنامه ی نجوم
)
وجود دارد در واقع جبار یه زایشگاه محسوب می شود و شاهد مرگ و تولد بسیاری ستاره بوده است
.۱۵۰کوتوله ی قهوه ای خام اند ودر نور مرئی پیدا نمی شوندبلکه در ناحیه ی فرو سرخی دیده می شوند.
منبع : Kabulsky.com
پيش به سوي هابل!
ارزیابی روسیه از پرتاب موشک ایران: موضع ایران سازنده است.
کد : N-77
تصویر بزرگ
ایران تا 10 سال آینده اولین فضانورد خود را به فضا میفرستد.
منبع : خبرگزاری نووستی
کد : N-76
منبع:اسمان پارس
تصویر بزرگ
دومين رقابت رصدي «صوفي»، روز پنجشنبه با پیام انوشه انصاری در دامنه تفتان آغاز ميشود
منبع : ایسنا
کد : N-95
تلسکوپ فضایی هابل جزییات تازه ای از یک کهکشان غولپیکر کشف کرد
منبع : universetoday
کد : N-82
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
"نیوتن"
